ಆನೋಡೀಕರಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಯೂಮಿನಿಯಂ ಮೇಲೆ ದಪ್ಪವಾದ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದ ಆಕ್ಸೈಡ್ ಪದರವನ್ನು (stable oxide layer) ಉಂಟುಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪದರವು ಅಲ್ಯೂಮಿನಿಯಂ ಲೋಹವು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಂಕ್ಷಾರಣಗೊಳ್ಳದಂತೆ (corrosion) ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ತಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಸಿಲ್ವರ್ ಕ್ಲೋರೈಡ್ ಬೆಳಕಿಗೆ ಅತೀ ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿಗೆ ಒಡ್ಡಿದಾಗ ದ್ಯುತಿ ವಿಭಜನೆಗೆ (photolytic decomposition) ಒಳಗಾಗಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಕ್ಲೋರಿನ್ ಆಗಿ ವಿಭಜನೆ ಹೊಂದುತ್ತದೆ. ಈ ರಾಸಾಯನಿಕ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಕಡು ಬಣ್ಣದ ಬಾಟಲಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಕ್ಯಾಲ್ಸಿಯಂ ತಣ್ಣೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಮೆಗ್ನೀಸಿಯಂ ಬಿಸಿ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ವರ್ತಿಸಿದಾಗ ಹೈಡ್ರೋಜನ್ ಅನಿಲವು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹೈಡ್ರೋಜನ್ ಅನಿಲದ ಗುಳ್ಳೆಗಳು ಲೋಹದ ಮೇಲ್ಮೈಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಲೋಹಗಳು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ತೇಲತೊಡಗುತ್ತವೆ. (ಗಮನಿಸಿ: ಮೆಗ್ನೀಸಿಯಂ ತಣ್ಣೀರಿನೊಂದಿಗೆ ವರ್ತಿಸುವುದಿಲ್ಲ).

ನೈಟ್ರಿಕ್ ಆಮ್ಲವು ಒಂದು ಪ್ರಬಲ ಉತ್ಕರ್ಷಣಕಾರಿಯಾಗಿದೆ (strong oxidizing agent). ಇದು ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಹೈಡ್ರೋಜನ್ ಅನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಉತ್ಕರಿಸಿ ನೀರನ್ನಾಗಿ (H2O) ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತಾನು ಸಾರಜನಕದ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಆಕ್ಸೈಡ್ ಆಗಿ ಅಪಕರ್ಷಣೆ ಹೊಂದುತ್ತದೆ.

ಇದು ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ವಿನಾಯಿತಿಯಾಗಿದ್ದು, ಅತೀ ಸಾರರಿಕ್ತ (very dilute) ನೈಟ್ರಿಕ್ ಆಮ್ಲವು ಈ ಎರಡು ಲೋಹಗಳೊಂದಿಗೆ ವರ್ತಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಹೈಡ್ರೋಜನ್ ಅನಿಲವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ತಾಮ್ರವು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲತೆಯ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ ಹೈಡ್ರೋಜನ್‌ಗಿಂತ ಕೆಳಗಿದೆ. ಇದು ಹೈಡ್ರೋಜನ್‌ಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಸಾರರಿಕ್ತ ಆಮ್ಲಗಳಿಂದ ಹೈಡ್ರೋಜನ್ ಅನ್ನು ಸ್ಥಾನಪಲ್ಲಟಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಚಿನ್ನವು ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಲೋಹವಾಗಿದ್ದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಮ್ಲಗಳಲ್ಲಿ ಕರಗುವುದಿಲ್ಲ. ರಾಜದ್ರವವು ಪ್ರಬಲ HCl ಮತ್ತು ಪ್ರಬಲ HNO3 ಗಳ 3:1 ಅನುಪಾತದ ತಾಜಾ ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿದ್ದು, ಇದು ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಪ್ಲಾಟಿನಂನಂತಹ ನೋಬಲ್ ಲೋಹಗಳನ್ನು ಕರಗಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವ ಪ್ರಬಲ ಸಂಕ್ಷಾರಕ ದ್ರವವಾಗಿದೆ.

ಲೋಹಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಸಲ್ಫೈಡ್ ಅಥವಾ ಕಾರ್ಬೋನೇಟ್‌ಗಳಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅವುಗಳ ಆಕ್ಸೈಡ್‌ಗಳಿಂದ ಅಪಕರ್ಷಿಸಿ ಪಡೆಯುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಸುಲಭ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಲಾಭದಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಸಲ್ಫೈಡ್ ಅದಿರುಗಳನ್ನು 'ಹುರಿಯುವಿಕೆ' (Roasting) ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಬೋನೇಟ್ ಅದಿರುಗಳನ್ನು 'ಕಾಸುವಿಕೆ' (Calcination) ಮೂಲಕ ಆಕ್ಸೈಡ್‌ಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಸೋಡಿಯಂ ಮತ್ತು ಅಲ್ಯೂಮಿನಿಯಂನಂತಹ ಉನ್ನತ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಲೋಹಗಳು ಆಮ್ಲಜನಕದ ಕಡೆಗೆ ಕಾರ್ಬನ್‌ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಕರ್ಷಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕಾರ್ಬನ್ ಈ ಲೋಹಗಳ ಆಕ್ಸೈಡ್‌ಗಳಿಂದ ಆಮ್ಲಜನಕವನ್ನು ಸ್ಥಾನಪಲ್ಲಟಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇವುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ವಿದ್ಯುದ್ವಿಭಜನಾ ಅಪಕರ್ಷಣ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಥರ್ಮಿಟ್ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಅತೀ ಹೆಚ್ಚು ಬಹಿರುಷ್ಣಕ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವ ಅಗಾಧ ಪ್ರಮಾಣದ ಉಷ್ಣವು ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು 'ದ್ರವ ಸ್ಥಿತಿ'ಯಲ್ಲಿ (molten state) ಇರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ದ್ರವ ಕಬ್ಬಿಣವು ಹಳಿಗಳ ನಡುವಿನ ಬಿರುಕುಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ತುಂಬಿ ಬೆಸೆಯುತ್ತದೆ.

ಅಪಕರ್ಷಣ ವಿಧಾನದಿಂದ ಪಡೆದ ತಾಮ್ರವು ಅಶುದ್ಧತೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಉತ್ತಮ ವಿದ್ಯುತ್ ವಾಹಕವಾಗಿ ಬಳಸಲು ಅದು ಅತೀ ಹೆಚ್ಚಿನ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ವಿದ್ಯುದ್ವಿಭಜನಾ ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಇಂತಹ ಪರಿಶುದ್ಧ ಲೋಹವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ.

ಅಯಾನಿಕ್ ಸಂಯುಕ್ತಗಳಲ್ಲಿ ವಿರುದ್ಧ ವಿದ್ಯುದಂಶವುಳ್ಳ ಅಯಾನುಗಳ ನಡುವೆ ಬಲವಾದ ಸ್ಥಿರ ವಿದ್ಯುತ್ ಆಕರ್ಷಣಾ ಬಲವಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಬಲವಾದ ಬಂಧವನ್ನು ಒಡೆಯಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಉಷ್ಣ ಶಕ್ತಿಯ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಇವುಗಳ ಕರಗುವ ಮತ್ತು ಕುದಿಯುವ ಬಿಂದುಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ಘನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅಯಾನುಗಳು ದೃಢವಾದ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು ಚಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ದ್ರವ ಅಥವಾ ಜಲೀಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ 'ಮುಕ್ತ ಅಯಾನುಗಳು' (free ions) ಲಭ್ಯವಿರುತ್ತವೆ. ಈ ಅಯಾನುಗಳ ಚಲನೆಯಿಂದಾಗಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಪ್ರವಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕಬ್ಬಿಣವು ತೇವಾಂಶ ಮತ್ತು ಆಮ್ಲಜನಕದ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಸಂಕ್ಷಾರಣಗೊಂಡು ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ. ಬಣ್ಣ ಬಳಿಯುವುದು ಅಥವಾ ಸತುವಿನ ಲೇಪನ (ಗ್ಯಾಲ್ವನೀಕರಣ) ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಕಬ್ಬಿಣವು ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ತೇವಾಂಶದ ನೇರ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬರುವುದನ್ನು ತಡೆದು ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿಯದಂತೆ ರಕ್ಷಿಸಬಹುದು.

ತಾಮ್ರವು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿನ ಕಾರ್ಬನ್ ಡೈಆಕ್ಸೈಡ್‌ನೊಂದಿಗೆ ವರ್ತಿಸಿ 'ಬೇಸಿಕ್ ಕಾಪರ್ ಕಾರ್ಬೋನೇಟ್' ಎಂಬ ಹಸಿರು ಪದರವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹುಳಿ ಪದಾರ್ಥಗಳಲ್ಲಿರುವ ಆಮ್ಲವು ಈ ಪ್ರತ್ಯಾಮ್ಲೀಯ ಪದರದೊಂದಿಗೆ ವರ್ತಿಸಿ (ತಟಸ್ಥೀಕರಣ ಕ್ರಿಯೆ) ಅದನ್ನು ಕರಗಿಸುವುದರಿಂದ ಪಾತ್ರೆಯು ಮತ್ತೆ ಲೋಹೀಯ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.

24 ಕ್ಯಾರೆಟ್ ಅಥವಾ ಶುದ್ಧ ಚಿನ್ನವು ಅತ್ಯಂತ ಮೃದುವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಇದರಿಂದ ಮಾಡಿದ ಆಭರಣಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಆಕಾರವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ತಾಮ್ರ ಅಥವಾ ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನು ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡುವುದರಿಂದ (ಮಿಶ್ರಲೋಹ) ಚಿನ್ನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಡಸುತನ ಮತ್ತು ಬಾಳಿಕೆ ಬರುತ್ತದೆ.