ನೀರಾವರಿ ಸೌಲಭ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅನೇಕ ಆಣೆಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ರೇಷ್ಮೆ ಉದ್ಯಮ ಮತ್ತು ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ತಂದು ರಾಜ್ಯದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದನು. ನೌಕಾಪಡೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ಮಂಗಳೂರು ಮತ್ತು ಮೊಲ್ಲಾಬಾದ್ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಡಗು ಕಟ್ಟುವ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ರಾಜ್ಯದ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಲು ವಿದೇಶಗಳೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಾಪಾರ ಸಂಬಂಧ ಬೆಳೆಸಿದನು.

ಟಿಪ್ಪು ತನ್ನ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷರು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಿತ್ರರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬೇಕಾಯಿತು. ಯುದ್ಧದ ನಷ್ಟ ಪರಿಹಾರವಾಗಿ 3.30 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ಒಪ್ಪಿದನು. ಹಣ ಪಾವತಿಯ ಖಾತ್ರಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷರ ಬಳಿ ಒತ್ತೆಯಾಳಾಗಿ ಇರಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕೈಸೆರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಬೇಕಾಯಿತು.

ಚೆನ್ನಮ್ಮ ಶಿವಲಿಂಗಪ್ಪನನ್ನು ದತ್ತು ಪಡೆದು ರಾಜ್ಯಭಾರ ಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ಬ್ರಿಟಿಷರು ವಿರೋಧಿಸಿದರು. ಥ್ಯಾಕರೆ ಎಂಬ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಕಾರಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧ ಸಾರಿದಳು ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಜಯಗಳಿಸಿದಳು. ಎರಡನೇ ಹಂತದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಭಾರಿ ಸೈನ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸೋಲನ್ನೊಪ್ಪಿದಳು. ಚೆನ್ನಮ್ಮಳನ್ನು ಬೈಲಹೊಂಗಲ ಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ಸೆರೆಯಿಡಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವಳು ಅಲ್ಲೇ ಮರಣ ಹೊಂದಿದಳು.

ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕಚೇರಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಖಜಾನೆಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹಠಾತ್ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಜನರಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವಿರೋಧಿ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿಸಲು ಗುಪ್ತ ಸಭೆಗಳನ್ನು ಸಂಘಟಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಕಿತ್ತೂರಿನ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಹಾನಿ ಉಂಟುಮಾಡಿದನು.

ಹೈದರ್ ಅಲಿಯ ಮರಣದ ನಂತರ ಟಿಪ್ಪು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದನು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ 1784 ರಲ್ಲಿ ಟಿಪ್ಪು ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷರ ನಡುವೆ ಮಂಗಳೂರು ಒಪ್ಪಂದವಾಯಿತು. ಪರಸ್ಪರ ಗೆದ್ದುಕೊಂಡ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧ ಕೈದಿಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲು ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳು ಒಪ್ಪಿದವು.

ಇವರು ಮೈಸೂರಿನ ಕಂದಾಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರೀಯವಾಗಿ ಸುಧಾರಿಸಿದರು. ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರವನ್ನು ನವೀಕರಿಸಿ ಶಿಸ್ತುಬದ್ಧಗೊಳಿಸಿದರು. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಕಚೇರಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಕಾರಣರಾದರು.

ದೇವನಹಳ್ಳಿ ಮುತ್ತಿಗೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸೈನಿಕನಾಗಿ ಶೌರ್ಯ ತೋರಿ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದನು. ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಿಸ್ತು ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕತೆಯನ್ನು ತರುವ ಮೂಲಕ ರಾಜನ ವಿಶ್ವಾಸ ಗಳಿಸಿದನು. ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಆಂತರಿಕ ರಾಜಕೀಯ ಅಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

1881 ರಲ್ಲಿ 'ಪ್ರಜಾ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಸಭೆ'ಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿದರು. ಮೈಸೂರು ಸಿವಿಲ್ ಸರ್ವಿಸ್ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಬೆಂಗಳೂರು-ಮೈಸೂರು ರೈಲು ಮಾರ್ಗ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡಿದರು.

ನಾಲ್ಕನೆಯ ಆಂಗ್ಲೋ-ಮೈಸೂರು ಯುದ್ಧವು (1799) ಟಿಪ್ಪು ಸುಲ್ತಾನ ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷರ ನಡುವಿನ ಅಂತಿಮ ಹೋರಾಟವಾಗಿತ್ತು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಗವರ್ನರ್ ಜನರಲ್ ಲಾರ್ಡ್ ವೆಲ್ಲೆಸ್ಲಿಯು ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಮೇಲೆ 'ಸಹಾಯಕ ಸೈನ್ಯ ಪದ್ಧತಿ'ಯನ್ನು ಹೇರಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು, ಇದನ್ನು ಟಿಪ್ಪು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಇದಲ್ಲದೆ ಟಿಪ್ಪು ಫ್ರೆಂಚರೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಬೆಳೆಸಿದ್ದು ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ಆತಂಕ ತಂದಿತ್ತು. ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಶ್ರೀರಂಗಪಟ್ಟಣದ ಕೋಟೆಯನ್ನು ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿದರು. ಟಿಪ್ಪು ಸುಲ್ತಾನನು ವೀರಾವೇಶದಿಂದ ಹೋರಾಡುತ್ತಾ ರಣರಂಗದಲ್ಲಿಯೇ ಮರಣ ಹೊಂದಿದನು. ಯುದ್ಧದ ಫಲಿತಾಂಶವಾಗಿ ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯವು ಬ್ರಿಟಿಷರ ಹತೋಟಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಬ್ರಿಟಿಷರು ಮೈಸೂರಿನ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳನ್ನು ತಮಗೆ ಮತ್ತು ಹೈದರಾಬಾದ್ ನಿಜಾಮನಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡರು. ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಒಡೆಯರ ವಂಶದ ಮುಮ್ಮಡಿ ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಒಡೆಯರಿಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಲಾಯಿತು.

ಸುರಪುರವು ನಿಜಾಮ ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷರ ನಡುವೆ ಇದ್ದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸಂಸ್ಥಾನವಾಗಿತ್ತು. 1857ರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸುರಪುರದ ರಾಜ ವೆಂಕಟಪ್ಪ ನಾಯಕನು ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಿರುದ್ಧ ದಂಗೆಯೆದ್ದನು. ಅವನು ನಾನಾ ಸಾಹೇಬನಂತಹ ಹೋರಾಟಗಾರರೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಲು ಅರಬ್ ಮತ್ತು ರೋಹಿಲಾ ಸೈನಿಕರನ್ನು ನೇಮಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಬ್ರಿಟಿಷರು ವೆಂಕಟಪ್ಪ ನಾಯಕನು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವಿರೋಧಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾನೆಂದು ಆರೋಪಿಸಿ ಮೆಡೋಸ್ ಟೇಲರ್ ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಂಪ್‌ಬೆಲ್ ಮೂಲಕ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದರು. ವೆಂಕಟಪ್ಪ ನಾಯಕನ ಸೈನ್ಯವು ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿದರೂ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಸುರಪುರವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ವೆಂಕಟಪ್ಪ ನಾಯಕನನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿದು ಹೈದರಾಬಾದ್‌ನಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಇದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಪ್ರತಿರೋಧವಾಗಿದೆ.

ದೋಂಡಿಯ ವಾಘ್ ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಮರಣದ ನಂತರ ಸೆರೆಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿ ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಿರುದ್ಧ ದೊಡ್ಡ ಪಡೆ ಕಟ್ಟಿದನು. ಅವನು ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಮತ್ತು ಬಿದನೂರು ಕೋಟೆಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು. ತನ್ನನ್ನು 'ಉಭಯ ಲೋಕಾಧೀಶ್ವರ' ಎಂದು ಕರೆದುಕೊಂಡನು. ಅವನು ಲಕ್ಕವಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಶಿಕಾರಿಪುರದಂತಹ ಅನೇಕ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ತಂದನು. ಮಲಬಾರಿನ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣದ ಪಾಳೆಯಗಾರರನ್ನು ಸಂಘಟಿಸಿ ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾದನು. ಲಾರ್ಡ್ ವೆಲ್ಲೆಸ್ಲಿಯು ದೋಂಡಿಯ ವಾಘ್‌ನನ್ನು ಅಡಗಿಸಲು ಬೃಹತ್ ಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸ್ವತಃ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ 1800 ರಲ್ಲಿ ರಾಯಚೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕೋಣಗಲ್ ಎಂಬಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೋಂಡಿಯ ವಾಘ್ ವೀರಮರಣ ಹೊಂದಿದನು.

ಇದು ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಕೆನರಾ ಮತ್ತು ಕೊಡಗು ಭಾಗದ ರೈತರ ಬಂಡಾಯವಾಗಿತ್ತು. ಬ್ರಿಟಿಷರು ಜಾರಿಗೆ ತಂದ ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕಂದಾಯ ಪದ್ಧತಿ ಮತ್ತು ತೆರಿಗೆಯಿಂದ ರೈತರು ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದರು. ಕೊಡಗಿನ ರಾಜ ಚಿಕ್ಕವೀರರಾಜೇಂದ್ರನನ್ನು ಪದಚ್ಯುತಗೊಳಿಸಿದ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕ್ರಮದಿಂದ ಜನರಲ್ಲಿ ಅಸಮಾಧಾನವಿತ್ತು. ಬಂಡಾಯಗಾರರು ಅಪರಂಪರ ಮತ್ತು ಕಲ್ಯಾಣಸ್ವಾಮಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ಸಂಘಟಿಸಿದರು. ಪುಟ್ಟಬಸಪ್ಪನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಬಂಡಾಯಗಾರರು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಕಚೇರಿಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು. ಮಂಗಳೂರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಬಾವುಟ ಹಾರಿಸಿದರು. ಇದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಕರಾವಳಿ ಮತ್ತು ಮಲೆನಾಡು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ತೀವ್ರ ಪ್ರತಿರೋಧ ಒಡ್ಡಿತು.

ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯವು ಆಧುನೀಕರಣಕ್ಕೆ ಒಡೆಯರ ಮತ್ತು ಕಮಿಷನರ್‌ಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭದ್ರವಾದ ಅಡಿಪಾಯ ಪಡೆಯಿತು. ಚಿಕ್ಕದೇವಾರಾಜ ಒಡೆಯರು ಆಡಳಿತವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತಗೊಳಿಸಿದರು. ನಂತರ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಕಮಿಷನರ್ ಮಾರ್ಕ್ ಕಬ್ಬನ್ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿದರು. ಹತ್ತನೆಯ ಚಾಮರಾಜೇಂದ್ರ ಒಡೆಯರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಸಭೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ನಾಲ್ವಡಿ ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಒಡೆಯರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೆ.ಆರ್.ಎಸ್ ಆಣೆಕಟ್ಟು ನಿರ್ಮಾಣ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕ್ರಾಂತಿ ನಡೆಯಿತು. ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರಂತಹ ದಿವಾನರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ, ನೀರಾವರಿ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರು ಮಾದರಿ ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮೈಸೂರನ್ನು ಭಾರತದ ಒಂದು ಪ್ರಗತಿಪರ ರಾಜ್ಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದವು.