ಇದು ಬೆಳವಣಿಗೆಯಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರವಾದ ಚಲನೆಯಾಗಿದೆ. ಸ್ಪರ್ಶದ ಪ್ರಚೋದನೆಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಸಸ್ಯದ ಜೀವಕೋಶಗಳು ತಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇದರಿಂದ ಜೀವಕೋಶಗಳು ಉಬ್ಬುವ ಅಥವಾ ಮುದುಡುವ ಮೂಲಕ ಎಲೆಗಳು ಚಲಿಸಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಬೆಳಕು ಒಂದು ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದಾಗ ಸಸ್ಯದ ತುದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಆಕ್ಸಿನ್ (Auxin) ಹಾರ್ಮೋನ್ ನೆರಳಿರುವ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಪ್ರಸರಿಸುತ್ತದೆ. ಆಕ್ಸಿನ್ ಸಾಂದ್ರತೆಯು ನೆರಳಿನಲ್ಲಿರುವ ಕೋಶಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಉದ್ದವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವಂತೆ ಪ್ರಚೋದಿಸುವುದರಿಂದ ಕಾಂಡವು ಬೆಳಕಿನತ್ತ ಬಾಗುತ್ತದೆ.

ಸುರುಳಿ ಬಳ್ಳಿಯ ಭಾಗವು ಯಾವುದೇ ಆಧಾರವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ, ಆಧಾರದ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಭಾಗಕ್ಕಿಂತ ದೂರವಿರುವ ಭಾಗವು ಆಕ್ಸಿನ್ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಬಳ್ಳಿಯು ಆಧಾರದ ಸುತ್ತ ಸುತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಅಬ್ಸಿಸಿಕ್ ಆಮ್ಲವು (Abscisic acid) ಸಸ್ಯದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಂಧಿಸುವ ಹಾರ್ಮೋನ್ ಆಗಿದೆ. ಇದು ಜೀವಕೋಶಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ತಡೆಯುವ ಮೂಲಕ ಎಲೆಗಳು ಬಾಡಲು ಮತ್ತು ಉದುರಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಭಯ ಅಥವಾ ಸಂಘರ್ಷದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಡ್ರಿನಲಿನ್ ರಕ್ತಕ್ಕೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿ ಹೃದಯ ಬಡಿತವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಜೀರ್ಣಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಚರ್ಮಕ್ಕೆ ಹರಿಯುವ ರಕ್ತದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ರಕ್ತವನ್ನು ಕಂಕಾಲ ಸ್ನಾಯುಗಳಿಗೆ (Skeletal muscles) ತಿರುಗಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಸ್ನಾಯುಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಮ್ಲಜನಕ ಪೂರೈಕೆಯಾಗಿ ಶರೀರವು ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

ಥೈರಾಯ್ಡ್ ಗ್ರಂಥಿಯು ಥೈರಾಕ್ಸಿನ್ ಹಾರ್ಮೋನ್ ಉತ್ಪಾದಿಸಲು ಅಯೋಡಿನ್ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಥೈರಾಕ್ಸಿನ್ ಶರೀರದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಬೋಹೈಡ್ರೇಟ್, ಪ್ರೋಟೀನ್ ಮತ್ತು ಕೊಬ್ಬಿನ ಚಯಾಪಚಯವನ್ನು (Metabolism) ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಸಮತೋಲಿತ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಸಹಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರ ಕೊರತೆಯಾದರೆ ಗಳಗಂಡ (Goitre) ರೋಗ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಇನ್ಸುಲಿನ್ ರಕ್ತದಲ್ಲಿನ ಸಕ್ಕರೆಯ ಮಟ್ಟವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಹಾರ್ಮೋನ್ ಆಗಿದೆ. ಮೇದೋಜೀರಕ ಗ್ರಂಥಿಯು ಇದನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾದಿಸದಿದ್ದಾಗ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆ ಮಟ್ಟ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಿವಿಧ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಇದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಇನ್ಸುಲಿನ್ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಶರೀರದ ಕಾರ್ಯಗಳು ಸುಗಮವಾಗಿ ನಡೆಯಲು ಹಾರ್ಮೋನುಗಳು ನಿಖರ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಬೇಕು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆಯ ಮಟ್ಟ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ ಮೇದೋಜೀರಕ ಗ್ರಂಥಿಯು ಅದನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿ ಹೆಚ್ಚು ಇನ್ಸುಲಿನ್ ಸ್ರವಿಸುತ್ತದೆ. ಸಕ್ಕರೆಯ ಮಟ್ಟ ಕುಸಿದಂತೆ ಇನ್ಸುಲಿನ್ ಸ್ರವಿಸುವಿಕೆಯೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನವು ಹಾರ್ಮೋನುಗಳ ಅತಿಯಾದ ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ ಸ್ರವಿಕೆಯಿಂದಾಗುವ ಹಾನಿಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತದೆ.